تعیین سطح زبان انگلیسی؛ از آمادگی برای آزمون تا انتخاب قدم بعدی
IELTS Support
۲۱ مهر ۱۴۰۵
تعیین سطح زبان انگلیسی؛ از آمادگی برای آزمون تا انتخاب قدم بعدی
یه پادکست انگلیسی پخش می‌کنی و بعد از چند دقیقه حس می‌کنی زیادی سخته. سراغ یه درس مقدماتی می‌ری، ولی بیشتر مطالبش رو از قبل بلدی. بین این دو تا گیر می‌کنی و نمی‌دونی از کجا ادامه بدی.
تعیین سطح زبان انگلیسی کمک می‌کنه نقطهٔ شروع مناسب‌تری پیدا کنی. وقتی تصویر روشن‌تری از توانایی‌هات داشته باشی، انتخاب کلاس، کتاب و تمرین هم راحت‌تر می‌شه.
البته خودِ نتیجه فقط شروع ماجراست. مهمه بدونی آزمون چه چیزی رو سنجیده و بعد از دیدن نتیجه، چه تغییری توی برنامه‌ات بدی.
تعیین سطح کمک می‌کنه از جای مناسب شروع کنی
ممکنه چند سال پیش کلاس رفته باشی، از فیلم و بازی کلی عبارت یاد گرفته باشی یا مدتی زبان رو کنار گذاشته باشی. توی هرکدوم از این موقعیت‌ها، حدس زدن سطح از روی تعداد سال‌های مطالعه چندان کمک‌کننده نیست.
آزمون تعیین سطح، با توجه به بخش‌هایی که داره، نمونه‌ای از دانسته‌ها و توانایی فعلی‌ات رو بررسی می‌کنه. هدف اینه که برای ادامهٔ یادگیری، انتخاب مناسب‌تری داشته باشی. برای شروع می‌تونی به بخش تعیین سطح زبان انگلیسی لارا سر بزنی و توضیحات آزمون رو ببینی.
پس قبل از شروع، هدفت رو مشخص کن. انتخاب کلاس، پیدا کردن محتوای مناسب و بررسی وضعیتت بعد از یک وقفه، هرکدوم می‌تونن دلیل خوبی برای تعیین سطح باشن.
قبل از شروع، ببین آزمون چه مهارت‌هایی رو می‌سنجه
همهٔ آزمون‌های تعیین سطح شبیه هم نیستن. یکی بیشتر روی واژگان و گرامر تمرکز داره، یکی بخش شنیداری هم داره و یکی ازت می‌خواد صحبت کنی یا متنی بنویسی.
این تفاوت روی برداشتی که از نتیجه داری اثر می‌ذاره. اگر فقط سؤال‌های گرامر و واژگان جواب داده باشی، هنوز نمونه‌ای از صحبت کردنت بررسی نشده. بنابراین بهتره نتیجه رو در محدودهٔ همون مهارت‌های سنجیده‌شده بخونی.
قبل از انتخاب آزمون، توضیحاتش رو بخون و این موارد رو پیدا کن:
- مهارت‌هایی که بررسی می‌شن؛
- زمان و وسایل موردنیاز؛
- نوع نتیجه‌ای که دریافت می‌کنی؛
- نحوهٔ ارزیابی بخش گفتاری و نوشتاری، اگر وجود دارن.
این چند دقیقه بررسی کمک می‌کنه با انتظار روشن‌تری وارد آزمون بشی.
آمادگی برای تعیین سطح، از آشنایی با آزمون شروع می‌شه
برای تعیین سطح لازم نیست شب قبل سراغ یک فهرست بلند از لغت‌ها و نکته‌های گرامری بری. بهتره تمرکزت روی این باشه که بتونی توانایی فعلی‌ات رو در شرایط مناسبی نشون بدی.
دستور آزمون رو از قبل بخون
زمان آزمون، امکان برگشت به سؤال قبلی و تعداد دفعات پخش فایل صوتی رو بررسی کن. اگر نمونهٔ رسمی یا بخش آشنایی با محیط آزمون وجود داره، ازش استفاده کن تا موقع شروع، درگیر پیدا کردن دکمه‌ها نباشی.
قانون همهٔ آزمون‌ها یکسان نیست؛ ملاک، راهنمای همون آزمونیه که انتخاب کردی.
شرایط مناسبی برای خودت فراهم کن
زمانی رو انتخاب کن که احتمال مزاحمت کمتره. اگر بخش شنیداری وجود داره، صدا و هدفون رو امتحان کن. برای بخش گفتاری هم قبل از شروع، از کارکرد میکروفون مطمئن شو.
اگر آزمون محدودیت زمانی داره، به‌اندازهٔ کافی وقت خالی بذار تا مجبور نشی وسطش کار دیگه‌ای انجام بدی.
پاسخ خودت رو ثبت کن
دربارهٔ استفاده از دیکشنری، مترجم یا ابزارهای هوش مصنوعی، دستور آزمون رو رعایت کن. کمک بیرونیِ خارج از قواعد آزمون می‌تونه نتیجه رو از توانایی واقعی‌ات دور کنه.
فرض کن با کمک مترجم وارد سطحی بشی که متن‌ها و گفت‌وگوهاش برای تو زیادی دشوارن. اون نتیجه شاید در نگاه اول خوشحال‌کننده باشه، ولی انتخاب منبع رو برات سخت‌تر می‌کنه.
ناآشنا بودن بعضی سؤال‌ها رو بپذیر
ممکنه در طول آزمون به بخش‌هایی برسی که جوابشون رو نمی‌دونی. به‌جای اینکه از همون لحظه دربارهٔ کل توانایی‌ات قضاوت کنی، طبق دستور آزمون ادامه بده.
اگر راهنما دربارهٔ پاسخ‌های نامطمئن یا رد کردن سؤال توضیح داده، همون رو دنبال کن. یک سؤال دشوار به‌تنهایی چیزی دربارهٔ نتیجهٔ نهایی نمی‌گه.
نتیجه رو همراه با توضیحش بخون
اگر نتیجه با سطح‌هایی مثل A1، A2 یا B1 نمایش داده شد، فقط به اسم سطح نگاه نکن. توضیح کنارش کمک می‌کنه بفهمی اون برچسب به چه توانایی‌هایی اشاره داره.
چارچوب CEFR سطح‌ها رو با توصیف توانایی‌های زبانی توضیح می‌ده؛ مثلاً توانایی درک یک پیام یا برقراری ارتباط در یک موقعیت مشخص. در جدول خودارزیابی شورای اروپا، شنیدن، خواندن، تعامل گفتاری، بیان گفتاری و نوشتن جداگانه توصیف شدن.
موقع خوندن گزارش، به این سه مورد توجه کن:
- نتیجه مربوط به کدوم مهارت‌هاست؛
- چه توانایی‌هایی در توضیح سطح آمده؛
- برای ادامهٔ یادگیری چه پیشنهادی ارائه شده.
اگر گزارش فقط یک نمرهٔ کلی داره، ازش انتظار جزئیات بیشتری نداشته باش. برای انتخاب تمرین، مشاهدهٔ عملکردت در موقعیت‌های واقعی هم مفیده.
ممکنه خواندنت از صحبت کردنت جلوتر باشه
فرض کن ایمیل‌های سادهٔ انگلیسی رو می‌فهمی، ولی وقتی می‌خوای همون موضوع رو شفاهی توضیح بدی، برای پیدا کردن عبارت‌ها مکث می‌کنی.
این دو تجربه با هم تناقض ندارن. مهارت‌های زبانی لزوماً هم‌سطح نیستن؛ به همین دلیل در ارزیابی‌های تفکیکی، هر مهارت جدا بررسی می‌شه. توضیح شورای اروپا دربارهٔ تفاوت توانایی در مهارت‌ها
اگر بیشتر وقتت صرف مطالعه شده، منطقیه که برای تمرین گفتار هم سهم مشخصی در نظر بگیری. لازم نیست تمام منابع خواندنت رو کنار بذاری؛ برنامه‌ات باید برای مهارتی که کمتر تمرینش دادی هم جا داشته باشه.
نتیجه رو به یک تصمیم عملی تبدیل کن
بعد از آزمون، به‌جای جمع‌آوری چند کتاب و دورهٔ تازه، یک نیاز مشخص انتخاب کن. نمونه‌های زیر پیشنهادهایی برای شروع هستن؛ انتخاب نهایی به گزارش و هدف خودت بستگی داره.
اگر فایل صوتی رو سخت‌تر از متن می‌فهمی
یک فایل کوتاه با متن همراه انتخاب کن. اول گوش بده و ببین پیام اصلی رو چقدر می‌گیری. بعد برای بخش‌های نامفهوم به متن رجوع کن و دوباره همون قسمت‌ها رو بشنو.
برای اجرای این روش، راهنمای تمرین انگلیسی با پادکست می‌تونه کمکت کنه.
اگر معنی واژه‌ها رو می‌دونی ولی جمله‌سازی سخته
چند عبارت از همون محتوایی که می‌خونی بردار و باهاشون جمله‌های کوتاه دربارهٔ زندگی خودت بنویس. مثال مرجع رو نگه دار تا ساخت جمله‌ات رو باهاش مقایسه کنی.
اگر در انتخاب معنی یا کاربرد واژه تردید داری، راهنمای استفاده از دیکشنری انگلیسی نقطهٔ شروع خوبیه.
اگر موقع صحبت دنبال کلمه می‌گردی
یک موضوع آشنا انتخاب کن؛ مثلاً برنامهٔ امروز یا کاری که دیروز انجام دادی. کوتاه درباره‌اش صحبت کن و صدات رو ضبط کن. بعد فقط یک بخش رو برای بهبود انتخاب کن، مثل یک جملهٔ نیمه‌تمام یا عبارتی که یادت نیومده.
این فعالیت برای تمرین و مشاهدهٔ عملکردته؛ برای ارزیابی دقیق‌تر گفتار، بازخورد فرد متخصص می‌تونه کمک‌کننده باشه.
یک برنامهٔ کوچک بعد از آزمون بچین
فرض کن نتیجه و تجربهٔ خودت نشون می‌دن که درک فایل صوتی نیاز به تمرین بیشتری داره. می‌تونی برای شروع، سه نوبت کوتاه در هفته در نظر بگیری:
- نوبت اول، یک فایل کوتاه رو بشنو و پیام اصلی‌اش رو یادداشت کن.
- نوبت دوم، بخش‌های نامفهوم رو با متن بررسی کن و دوباره گوش بده.
- نوبت سوم، یک فایل تازه با دشواری مشابه انتخاب کن و تجربه‌ات رو ثبت کن.
این یک الگوی پیشنهادی برای شروعه. زمان و حجم تمرین رو با برنامهٔ خودت تنظیم کن.
در کنار نتیجهٔ آزمون، یادداشت کن کجا به متن نیاز داشتی، کدوم عبارت‌ها برات تازه بودن و چه بخشی رو مستقل فهمیدی. این یادداشت‌ها برای انتخاب تمرین بعدی از یک برچسب تنها کاربردی‌ترن.
نتیجهٔ تعیین سطح رو برای هدف خودش استفاده کن
برای انتخاب کلاس یا منبع، نتیجهٔ تعیین سطح می‌تونه راهنما باشه. اگر برای دانشگاه، کار یا مهاجرت به مدرک نیاز داری، شرایط همون سازمان رو بررسی کن؛ صرف نمایش یک سطح، پذیرش نتیجه رو تضمین نمی‌کنه.
همچنین، از روی یک سطح کلی برای خودت نمرهٔ قطعی آیلتس تعیین نکن. برای برنامه‌ریزی آزمون، باید عملکردت در مهارت‌ها و قالب همون آزمون هم بررسی بشه.
قدم بعد از تعیین سطح می‌تونه خیلی ساده باشه: یک مهارت، یک منبع متناسب و یک زمان مشخص برای تمرین انتخاب کن. نتیجه وقتی به کارت میاد که بدونی در جلسهٔ بعدی یادگیری، دقیقاً قراره روی چی کار کنی.